عشق به؟
سلام خوش امدید
سه‌شنبه ٢٢ فروردین ۱۳٩۱ :: ۱٠:٥٩ ‎ق.ظ ::  نويسنده : نسیبه طهوری

به نام خدا

حدیث معراج

ای احمد........کسی که به انچه من راضیم عمل کند،سه خصلت را به او می دهم:شکری به او می اموزم که نادانی در او نباشد،ویاد او را با او همراه می کنم به گونه ای که فراموشی به او دست ندهد و محبتی به او می دهم که ان را با محبت موجودات درنیامیزد.پس وقتی دوستم بدارد،من هم او را دوست می دارم.کاری می کنم که چشم دل او به جلالم باز شود.(خداوند را با چشم دل ببنید)مخلوق خاص خود را از او مخفی نمی کنم و با او شب و روز سخن می گویم تا انجا که کلام خود را با مردم قطع و همنشینی با انان را رها کند.به او کلام خود و ملایکه را می شنوانم و او را به رازی که از خلق خود پنهان داشتم،اگاه می کنم و لباس حیا را بر ان می پوشانم به گونه ای که خلایق از او حیا کرده و ان گاه که بر روی زمین راه می رود،مغفور و بخشیده باشد و چشم دل او را باز می کنم و چیزی از بهشت و جهنم را از او مخفی نمی دارم.انچه که از ترس و وحشت که در قیامت بر مردم می گذرد،از نظرش می گذرانم و چگونگی حساب ثروتمندان،فقیران ،نادانان و اگاهان را به او نشان می دهم.او را در قبر می خوابانم و بر او نکیر و منکر نازل می کنم تا از او پرسش کنند،در حالی که او از مرگ و تاریکی قبر و لحد و روز قیامتناراحتی ندارد.برای او دادگاهی قرار می دهم و نامه عملش را می گشایم،پس ان ا در دست راستش قرار می دهم و او ان را باز شده می خواند و بین خود و او واسطه ای نمی گذارم،و این صفات دوستداران من است.



موضوع مطلب :
پيوندها
نويسندگان
صفحات وبلاگ
RSS Feed

جاوا اسكریپت