عشق به؟
سلام خوش امدید
دوشنبه ٤ اردیبهشت ۱۳٩۱ :: ۱٢:٠٥ ‎ق.ظ ::  نويسنده : نسیبه طهوری

یا حبیب و یا محبوب

باز هم مناجاتی از شهید چمران:

هر گاه دلم رفت تا محبت کسی را به دل بگیرد،تو او را خراب کردی.خدابا،به هر که و به هر چه دل بستم،تو دلم را شکستی،عشق هر کس را که به دل گرفتم،تو قرار از من گرفتی،هر کجا خواستم دلم مضطرب و دردمندم را ارامش دهم،در سایه امیدی،و به خاطر آرزویی،برای دلم امنیتی بوجود آوردم،تو یکباره همه را بر هم زدی،و در طوفان های وحشتزای حوادث رهایم کردی،تا هیچ آرزویی در دل نپرورم و هیچ خیر و امیدی نداشته باشم و هیچ وقت آرامش و امنیتی در دل خود احساس نکنم،...تو اینچنین کردی تا غیر از تو محبوبی نگیرم و به جز تو آرزویی نداشته باشم،و جز تو به چیزی یا به کسی امید نبندم،وجز در سایه توکل تو،آرامش و امنیت احساس نکنم،...خدایا تو را بر همه این نعمت ها شکر میکنم.

این ایه چقدر زیباست:

برخی از مردم نادان غیر خدارا همانند خدا گیرند وچنان که خدارا می بایست دوست داشت،با آنها دوستی می ورزند،لیکن آنها که اهل ایمانند کمال محبت و دوستی را فقط به خدا مخصوص دارند

سوره بقره ایه165

این ایه دقیقا راجع به انسانهایی مثل شهید هست

خدایا ما رو هم با محبتت اشنا کن

ای خدااااااااااااا

شرمندم

واقعاااااااااا 



موضوع مطلب :
پيوندها
نويسندگان
صفحات وبلاگ
RSS Feed

جاوا اسكریپت