دو غزلی که در نجف سروده شده

دو غزل کوتاه که در ایوان نجف توسط میلاد عرفان پور  سروده شده است:

 

 

 

 

مرا به ماه چه حاجت که آفتابی‌ام امشب

که داده چشم شما آسمان آبی‌ام امشب

مکن محبت از این بیش تا ز شرم نمیرم

حساب کن که همان مرد نا حسابی‌ام امشب

به جمع پاکدلانم کشانده ای نگرانم

که آبرو ببرد جامه شرابی‌ام امشب

ز پیچ و تاب جهان اینمنم به زلف سیاهت

اگر گره بخورد زلف پیچ و تابی‌ام امشب

در آستان تو باید نماز شکر بخوانم

اگر اجازه دهد مستی و خرابی ام امشب

اگر به هرکه و هرچه تمام عمرتلف شد

تمام عمر فدایت ابوترابیم امشب

 

 

 

تویی بهشت که بی تو جهنم است زمین

علی اگر که تویی ابن ملجم است زمین

 

تو پایه های زمینی سرت سلامت باد

که بی وجود تو آواری از غم است زمین

 

پرندگان به هوای چه اوج می گیرند؟

برای درک بلندای تو کم است زمین

 

حسین اگر پسر توست با اشاره ی او

سیاهپوش عزای محرم است زمین

 

کجایی ای پسر خاک و مونس دل چاه؟

یتیم مانده و محتاج همدم است زمین

 

چقدر بی تو دل کوچه های کوفه پر است

چقدر بی تو پریشان و درهم است زمین

 

نداشت طاقت عدل تورا کسی افسوس

علی اگر که تویی ابن ملجم است زمین

 

مرا آب و گل از خم غدیر است

وجودم از ولایت ناگزیر است

سری دارم که بر دامان زهراست

دلی دارم که در بند امیر است

/ 2 نظر / 10 بازدید
نسیبه

به جمع پاکدلانم کشانده ای نگرانم که آبرو ببرد جامه شرابی‌ام امشب [گل]

محسن

درود بر شما خوبین؟ کجایند آنهایی که می گفتند... کوه به کوه نمی رسد ولی آدم به آدم میرسد.! ای بی انصافان....................................؟ چرا من به او نرسیدم...!!!؟؟؟[گل] پیشاپیش عید غدیر مبارک[گل] فداتشم بدرود.[گل][گل][گل]